MICHAEL
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
27 September 2014 | Zambia, Solwezi
misschien eerst even lezen op........... http://eigenbenen.nl/?p=983
Ongelooflijk!! We hebben een paar maanden het geduld gehad te wachten totdat Michael zelf initiatieven toont.
En zie................afgelopen maandag staat hij ineens met zijn kart op het plein van HOLLAND DISABLED ASSOCIATION.
Een van de leden belde mij en vroeg te komen want “Michael Mwaji want to see you, sir!”
Geweldig! Wat een ontmoeting.
Helemaal uit Kasempa gekomen: 180km westwaarts!
Ik vroeg Michael hoe hij hier is gekomen en wie dat betaald had.
Simpel, hij was met de bus gekomen en de ticket had hij zelf gefinancieerd door schoenen te repareren en het geld te sparen tot hij genoeg had.
Dit soort verhalen geven mij kippevel. Iemand die iets wil en het dus gewoon doet! Een ondernemertje dus!
Hij wilde graag van ons horen of we al iets verder zijn met hulp aan zijn adres en daarom kwam hij naar Solwezi toe.
Michael is inmiddels wel 21 jaar en beseft heel goed dat wanneer hij niets doet, er ook niets gebeurd!
Het bestuur van HDA organiseerde een spoedvergaderingetje met Michael als middelpunt.
WAT gaan we voor hem doen?
Na ampel overleg regel ik dat er geld ter beschikking komt om Michael een paar dagen (en nachten) hier te houden.
Via de sponsors in Nederland betalen we Michael’s eten en lodging.
In deze dagen kan Michael met de leden van HDA praten en met name met de ondernemende leden!
En een beetje zien te klussen bij Moses de timmerman, bij Gift de kleermaker met lassers (combinatie!!), bij Mr.Muma de radioreparateur, bij Amon de kleermaker en ook bij Toms de ijzerwarenhandelaar!
Na drie dagen heeft Michael een beter beeld van wat er mogelijk is en wat hij nu ECHT zou willen.
Lassen blijkt schier onmogelijk! Timmerman ziet hij zelf niet zo zitten maar kleermaker, schoenmaker en tegelijk handelen in van alles............ja, daar ziet hij wel toekomst in!
Er wordt besloten om voor Michael een simpele telefoon te kopen (6 euro!) zodat hij vanuit Kasempa kan communiceren.
En er wordt besloten dat Michael vrijdag terug naar Kasempa gaat en zo snel mogelijk terug komt om een kleermakertraining te volgen in Kwasha Mukwenu, het trainingcentrum van Gift.
Gift zegt toe dat Michael gedurende de training van drie maanden bij hem kan wonen.
Ik zeg toe dat we via de sponsors uit Nederland de materialen voor de training en de kost (voor de inwoning) voor onze rekening nemen.
En in die maanden kan Michael ook regelmatig op het Holland Centrum wat andere ervaringen opdoen, nog meer gestimuleerd worden door de andere gehandicapte ondernemers, en wat werk doen, zoals bijvoorbeeld schoenmaken: hier is hij uniek in!
Na die drie maanden zullen we zien wat hij allemaal geleerd heeft en welke motivatie hij heeft om welke weg in te slaan.
Voor nu zie ik een enorme toekomst voor Michael: en een voorbeeld!
Vanmorgen was ik “op HOLLAND” en vertelde Toms de ijzerwarenhandelaar dat hij morgen naar Kasempa rijdt om nog met Michael te praten. De gehandicapten zijn zo nu en dan EEN grote familie! Ze kunnen elkaar stimuleren om in beweging te komen en geloof in zichzelf te krijgen. Blijft toch mooi om daar zo dichtbij langs de zijlijn te staan!
Lieve groet,
Ronald
Ongelooflijk!! We hebben een paar maanden het geduld gehad te wachten totdat Michael zelf initiatieven toont.
En zie................afgelopen maandag staat hij ineens met zijn kart op het plein van HOLLAND DISABLED ASSOCIATION.
Een van de leden belde mij en vroeg te komen want “Michael Mwaji want to see you, sir!”
Geweldig! Wat een ontmoeting.
Helemaal uit Kasempa gekomen: 180km westwaarts!
Ik vroeg Michael hoe hij hier is gekomen en wie dat betaald had.
Simpel, hij was met de bus gekomen en de ticket had hij zelf gefinancieerd door schoenen te repareren en het geld te sparen tot hij genoeg had.
Dit soort verhalen geven mij kippevel. Iemand die iets wil en het dus gewoon doet! Een ondernemertje dus!
Hij wilde graag van ons horen of we al iets verder zijn met hulp aan zijn adres en daarom kwam hij naar Solwezi toe.
Michael is inmiddels wel 21 jaar en beseft heel goed dat wanneer hij niets doet, er ook niets gebeurd!
Het bestuur van HDA organiseerde een spoedvergaderingetje met Michael als middelpunt.
WAT gaan we voor hem doen?
Na ampel overleg regel ik dat er geld ter beschikking komt om Michael een paar dagen (en nachten) hier te houden.
Via de sponsors in Nederland betalen we Michael’s eten en lodging.
In deze dagen kan Michael met de leden van HDA praten en met name met de ondernemende leden!
En een beetje zien te klussen bij Moses de timmerman, bij Gift de kleermaker met lassers (combinatie!!), bij Mr.Muma de radioreparateur, bij Amon de kleermaker en ook bij Toms de ijzerwarenhandelaar!
Na drie dagen heeft Michael een beter beeld van wat er mogelijk is en wat hij nu ECHT zou willen.
Lassen blijkt schier onmogelijk! Timmerman ziet hij zelf niet zo zitten maar kleermaker, schoenmaker en tegelijk handelen in van alles............ja, daar ziet hij wel toekomst in!
Er wordt besloten om voor Michael een simpele telefoon te kopen (6 euro!) zodat hij vanuit Kasempa kan communiceren.
En er wordt besloten dat Michael vrijdag terug naar Kasempa gaat en zo snel mogelijk terug komt om een kleermakertraining te volgen in Kwasha Mukwenu, het trainingcentrum van Gift.
Gift zegt toe dat Michael gedurende de training van drie maanden bij hem kan wonen.
Ik zeg toe dat we via de sponsors uit Nederland de materialen voor de training en de kost (voor de inwoning) voor onze rekening nemen.
En in die maanden kan Michael ook regelmatig op het Holland Centrum wat andere ervaringen opdoen, nog meer gestimuleerd worden door de andere gehandicapte ondernemers, en wat werk doen, zoals bijvoorbeeld schoenmaken: hier is hij uniek in!
Na die drie maanden zullen we zien wat hij allemaal geleerd heeft en welke motivatie hij heeft om welke weg in te slaan.
Voor nu zie ik een enorme toekomst voor Michael: en een voorbeeld!
Vanmorgen was ik “op HOLLAND” en vertelde Toms de ijzerwarenhandelaar dat hij morgen naar Kasempa rijdt om nog met Michael te praten. De gehandicapten zijn zo nu en dan EEN grote familie! Ze kunnen elkaar stimuleren om in beweging te komen en geloof in zichzelf te krijgen. Blijft toch mooi om daar zo dichtbij langs de zijlijn te staan!
Lieve groet,
Ronald
-
27 September 2014 - 21:46
Anke And Rudi:
Wat een mooi verhaal; wachten helpt om de eigen motivatie leidend te maken. ! Top actie. en een opsteker voor alle gehandicapten. -
28 September 2014 - 10:12
John En Antje:
Wat geweldig om dit verhaal te lezen. Het is inspirerend en totaal onverwacht. We zijn even uit de lucht geweest met telefoon, email en t.v. Maar nu kunnen we weer communiceren.
We mailen en een hartelijke groet van ons aan Michael en natuurlijk aan jullie!
Liefs john en antje -
28 September 2014 - 12:57
Mayke:
Lieve broer. Positief verhaal van iemand die op zoektocht is naar zijn eigen krachten en mogelijkheden.
Daar kunnen veel mensen nog iets van leren...ook hier in Nederland! We wensen jullie en vooral Michael succes op zijn zoektocht! Liefs van je zus -
01 Oktober 2014 - 15:25
Jose:
Lieve Ronald,
wat een super verhaal om te lezen! Zo zie je, als je ergens voor gaat, is bijna alles mogelijk!
Hoop dat alles verder goed met jullie gaat.
Ik ben benieuwd hoe Michael zijn avontuur verder gaat verlopen, succes!
Groetjes,
Jose -
01 Oktober 2014 - 16:42
Ronald:
Net Michael aan de telefoon gehad. Hij heeft thuis in Kasempa e.e.a. geregeld en komt zondag met de bus naar Solwezi om hier aan de training te beginnen. Tegen Kerstmis moet hij een goede kleermaker zijn en ook tevens wat meer ideeen hebben om in de toekomst zelfstandig te kunnen wonen en leven! Allemaal bedankt voor alle steun! Ronald -
02 Oktober 2014 - 14:33
Oom HarryUitendaal:
Geweldig dat Michael nu een training begint. Wel zullen we hem met een naaimachine moeten helpen!
In Kitwe heb ik twee jaar geleden de gehandicapte William Banda geholpen: eerst met een set kunstbenen na dat ongeluk in Lusaka, waarna beide benen onder knieën geamputeerd werden. Daarna met een degelijke training als kleermaker. Ik heb hem ook 2 machines gegeven en wat materiaal om mee te beginnen. Nu is hij een volleerd kleermaker, die werkt vanaf de veranda van een winkel in de mijnwerkers compound Itimpe. Onlangs heb ik hem nog wat geld gegeven om een eigen huis te bouwen om vandaaruit op de veranda te kunnen werken. Ooit zal hij nog zijn eigen winkel bouwen!
Het is genot om te zien hoe William zonder krukken door de compound marcheert.
Ronald, Sukses toegewenst met Michael, Oom Harry! -
02 Oktober 2014 - 22:49
Ronald:
thank you, ome Harry! As Father Pio you should come and live overhere to keep on encouraging the young people with physical challenges to make the best out of their lives! Thank you for encouraging me in my work and live overhere! Twasanta mwane! -
06 Oktober 2014 - 11:54
Kitty:
Die Michael toch...Waar een wil is, is een weg hé.
Wat fijn dat er zoveel goedwillende mensen om hem heen staan, en dat er 'Hollanders' met hem meeleven en hem succes wensen! Gelukkig is de wereld niet zo groot...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
