Postkantoor
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
27 September 2005 | Zambia, Solwezi
Nu zijn er vrienden die denken dat ik iedere dag wat ga schrijven. Nou, zolang het kan doe ik dat. Vandaag veel heen en weer gefietst en oom Harry de twee huisjes laten zien die Brenda en ik aan het bouwen zijn. Hij was onder de indruk. Brenda heeft het heel leuk geregeld met de bouwers die ze zelf heeft uitgezocht. Van het ene huisje is de buitenkant nu geel geschilderd. Ik wil er eigenlijk zelf wel gaan wonen......
Ook nog op het postkantoor geweest. Zalig!!! Wat een zooi is het toch overal op die kantoren. De Afrikanen kunnen dat gewoon niet. Administratie interesseert hen geen donder. Alleen keihard stempelen: daarvoor hebben ze van die grote bureau's met onwijs dikke stempelkussens. Met veel bombarie stempelde de mevrouw achter het glas het door mij gevraagde bewijs van betaling. Overal liggen boekjes met recu's. En ALLE boeken hebben ezelsoren. Zelfs de nieuwe boeken. Je handen jeuken als je ernaar kijkt. Een beetje opruimen zou al veel schelen. Aan de andere kant blijft dit toch de charme van Afrika. Op je beurt wachten, anderen dringen dan voor, aardig blijven, beetje lokale taal gebruiken, en ook voor gaan dringen bij degene die bij jou heeft voorgedrongen. Een streep op de vloer zoals wij kennen zou hier helemaal genegeerd worden. Iedereen is even belangrijk en het liefst staan ze allemaal tegelijk aan dezelfde balie bij het enige loket wat open is.
Zo, de tijd gevuld en nu snel de borrel inschenken voordat de zon onder is. Dagdag! En we zullen een speciale toast uitbrengen op Herman, de vader van Yolanthe, die vandaag alweer zijn 15e lustrum viert. Herman, vanharte!!
Ook nog op het postkantoor geweest. Zalig!!! Wat een zooi is het toch overal op die kantoren. De Afrikanen kunnen dat gewoon niet. Administratie interesseert hen geen donder. Alleen keihard stempelen: daarvoor hebben ze van die grote bureau's met onwijs dikke stempelkussens. Met veel bombarie stempelde de mevrouw achter het glas het door mij gevraagde bewijs van betaling. Overal liggen boekjes met recu's. En ALLE boeken hebben ezelsoren. Zelfs de nieuwe boeken. Je handen jeuken als je ernaar kijkt. Een beetje opruimen zou al veel schelen. Aan de andere kant blijft dit toch de charme van Afrika. Op je beurt wachten, anderen dringen dan voor, aardig blijven, beetje lokale taal gebruiken, en ook voor gaan dringen bij degene die bij jou heeft voorgedrongen. Een streep op de vloer zoals wij kennen zou hier helemaal genegeerd worden. Iedereen is even belangrijk en het liefst staan ze allemaal tegelijk aan dezelfde balie bij het enige loket wat open is.
Zo, de tijd gevuld en nu snel de borrel inschenken voordat de zon onder is. Dagdag! En we zullen een speciale toast uitbrengen op Herman, de vader van Yolanthe, die vandaag alweer zijn 15e lustrum viert. Herman, vanharte!!
-
27 September 2005 - 20:34
Nynke:
Lieve Ronald,
Er wordt helemaal niet van je verwacht dat je ELKE dag een verhaal plaatst hoor, maar ik vind het wel erg leuk dat je het tot nu toe doet, haha!
Kwifyompa! -
29 September 2005 - 19:03
John Vink:
ronald
ik was even een paar dagen onder zeil; moest even wat dingen rechtzetten in de prive-sfeer
alles weer oke: leuk om de verhalen te lezen van de houtsoorten en de aanweaige machines: kunne wij daar wat mee?
heb nu echt zin om te komen; ook al hebben jullie al het nodige geregeld, er is nog genoeg over om naa om te kijken toch!
ga nu even een paar dagen naar belgie om te brigden (wat een rot leven) en kom maandag weer alleen terug. Lia gaat nog een paar dagen doorzakken in Maastricht met familie. dan kan ik eindelijk eens achter de pc duiken om een en ander op papier te zetten.
tot hoors en de groeten aan iedereen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
