Met een krokodil op reis!
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
26 Mei 2007 | Zambia, Solwezi
Het wordt tijd om weer iets te schrijven over de ervaringen op het zuidelijke deel van onze planeet. Afgelopen week stond in het teken van de hoofdstad. Brenda en ik moesten daar zijn om inkopen te doen voor haar winkel en voor ons in aanbouw zijnde guesthouse. Tevens moest er aan de auto een en ander gesleuteld worden. De heenweg was niet de meest leuke rit uit mijn leven: beetje gestressed verlieten we Solwezi. Als niet alles gaat zoals ik dat had bedacht, dan ben ik wel 's een lastig persoon. Gelukkig kunnen we samen goed praten over onze gevoelens en was tegen de avond de kou uit de lucht. Dat wil zeggen, in figuurlijke zin. In letterlijke zin komt tegen de avond de kou in de lucht. Het is hier écht winter aan het worden. Zeker in Solwezi: we wonen hier op 1200 meter hoogte en de zon staat nu bijna op de noorderkeerkring, ofwel op de grootste afstand van ons. Alles tesaam duikelt de temperatuur dan onder de tien graden! In Lusaka is het iets warmer. Plus het geluk dat we dit keer bij onze vrienden Helene en Eddy konden overnachten. Zij hebben terrasverwarming, zodat ik mijn sigaar kon roken en ook voor het slapen gaan nog een paar baantjes kon trekken in het zwembad. Afwisseling is hetgeen het leven bijzonder maakt en vervelen doen we ons dan ook nooit.
Brenda doet de inkopen voor haar shop grotendeels in Kamwala en daar winkelt ze het liefst alleen. Twee jaar terug zijn we bijna overvallen: een oplettende winkelier trok ons op tijd naar binnen. Kamwala is de buurt waar de goedkoopste shops zijn en als je goed oplet kun je er nog kwaliteit kopen ook. Nu ken ik er inmiddels ook een beetje mijn weg en loop er dan ook zonder angst in de rondte. Terwijl ik er rondloop, bij winkeltjes naar binnen ga, naar het toilet ga (met de neus dicht) en koopjes koop, dan denk ik aan zeven weken verder………..dan zijn Aniek, Ilya en Dion hier. Wat zal er door ze heen gaan als we hier met z'n allen lopen. "Is die papa van ons nu gek of niet? Wie ruilt de Grote Houtstraat nou in voor dit Kamwala?" Ik ga het ze alle drie uitleggen!
In Lusaka is ook de Cultural Village. Dat is opgezet voor de toeristen maar absoluut een bezoek waard. Er zijn daar houtbewerkers die er onder je ogen de mooiste dingen maken. Zo waren we er vier weken terug en zagen we een krokodil van ruim tweeënhalve meter lengte en uit één groot stuk hout! Geweldig prachtig en ik moest hem dan ook hebben. Ik zag hem al liggen op de vloer van het guesthouse. Met een miljoen kwacha was de vraagprijs veel te veel. Afdingen dus. Totdat we vonden dat we op de bodem zaten (K 400.000) en de beste man nog op K 500.000 zat. Geke, een vriendin van ons die mee was, stak een sigaret op en toen gebeurde het: de man wilde ook wel een sigaret. "It's OK", zei Geke, "but than you give us your krok for 400!" En zo werd de duurste sigaret ooit ($ 25,-!) opgerookt door een Zambiaanse houtbewerker.
Vervolgens lag het probleem nu bij ons. Hoe gaan we de krok vervoeren? We hadden toen nog een tijdelijke auto omdat de Cruiser nog niet af was. Met de staart ver over de laadbak heen stekend reden we naar het huis van Geke. Zij wilde wel op krok passen, totdat wij een volgende keer met passend vervoer in Lusaka zouden zijn. En dat was afgelopen week! Maar helaas, ook in de Cruiser paste de krok niet. Dan toch maar op het imperiaal. En dat was de allerbeste plek om vele weggebruikers, voetgangers én politie-agenten verbaasd en soms geschrokken te doen kijken. Bij de politiecontroles (bij de toegangswegen van de steden) vertelde ik met regelmaat dat krok ons alarmsysteem is! Die gasten lachen natuurlijk. In Kitwe hebben we overnacht bij een vriendin van Brenda. Die woont midden in een compound en daarom hebben we de auto ‘s nachts, tegen betaling, bij het politiebureau geparkeerd. Dat is de minst onveilige plaats! En toen we de auto de volgende ochtend ophaalden was er inmiddels wisseling van de wacht. De agent die met ons meeliep naar de auto schrok en dacht écht dat het een échte krok was. Je kunt sommige mensen van alles wijsmaken!
Inmiddels ligt de krok in de woonkamer van het guesthouse te wachten op meer gezelschap. Tegen de tijd dat de guesthouse opent zullen we zorgen voor nog meer beestachtig gezelschap! Maar eerst de bruiloft en dan in september de eerste betalende gasten. En als ze niet betalen, dan rest ons maar één maatregel: "food for krok!"
Allemaal een gezellig en liefdevol weekend!
Brenda doet de inkopen voor haar shop grotendeels in Kamwala en daar winkelt ze het liefst alleen. Twee jaar terug zijn we bijna overvallen: een oplettende winkelier trok ons op tijd naar binnen. Kamwala is de buurt waar de goedkoopste shops zijn en als je goed oplet kun je er nog kwaliteit kopen ook. Nu ken ik er inmiddels ook een beetje mijn weg en loop er dan ook zonder angst in de rondte. Terwijl ik er rondloop, bij winkeltjes naar binnen ga, naar het toilet ga (met de neus dicht) en koopjes koop, dan denk ik aan zeven weken verder………..dan zijn Aniek, Ilya en Dion hier. Wat zal er door ze heen gaan als we hier met z'n allen lopen. "Is die papa van ons nu gek of niet? Wie ruilt de Grote Houtstraat nou in voor dit Kamwala?" Ik ga het ze alle drie uitleggen!
In Lusaka is ook de Cultural Village. Dat is opgezet voor de toeristen maar absoluut een bezoek waard. Er zijn daar houtbewerkers die er onder je ogen de mooiste dingen maken. Zo waren we er vier weken terug en zagen we een krokodil van ruim tweeënhalve meter lengte en uit één groot stuk hout! Geweldig prachtig en ik moest hem dan ook hebben. Ik zag hem al liggen op de vloer van het guesthouse. Met een miljoen kwacha was de vraagprijs veel te veel. Afdingen dus. Totdat we vonden dat we op de bodem zaten (K 400.000) en de beste man nog op K 500.000 zat. Geke, een vriendin van ons die mee was, stak een sigaret op en toen gebeurde het: de man wilde ook wel een sigaret. "It's OK", zei Geke, "but than you give us your krok for 400!" En zo werd de duurste sigaret ooit ($ 25,-!) opgerookt door een Zambiaanse houtbewerker.
Vervolgens lag het probleem nu bij ons. Hoe gaan we de krok vervoeren? We hadden toen nog een tijdelijke auto omdat de Cruiser nog niet af was. Met de staart ver over de laadbak heen stekend reden we naar het huis van Geke. Zij wilde wel op krok passen, totdat wij een volgende keer met passend vervoer in Lusaka zouden zijn. En dat was afgelopen week! Maar helaas, ook in de Cruiser paste de krok niet. Dan toch maar op het imperiaal. En dat was de allerbeste plek om vele weggebruikers, voetgangers én politie-agenten verbaasd en soms geschrokken te doen kijken. Bij de politiecontroles (bij de toegangswegen van de steden) vertelde ik met regelmaat dat krok ons alarmsysteem is! Die gasten lachen natuurlijk. In Kitwe hebben we overnacht bij een vriendin van Brenda. Die woont midden in een compound en daarom hebben we de auto ‘s nachts, tegen betaling, bij het politiebureau geparkeerd. Dat is de minst onveilige plaats! En toen we de auto de volgende ochtend ophaalden was er inmiddels wisseling van de wacht. De agent die met ons meeliep naar de auto schrok en dacht écht dat het een échte krok was. Je kunt sommige mensen van alles wijsmaken!
Inmiddels ligt de krok in de woonkamer van het guesthouse te wachten op meer gezelschap. Tegen de tijd dat de guesthouse opent zullen we zorgen voor nog meer beestachtig gezelschap! Maar eerst de bruiloft en dan in september de eerste betalende gasten. En als ze niet betalen, dan rest ons maar één maatregel: "food for krok!"
Allemaal een gezellig en liefdevol weekend!
-
26 Mei 2007 - 17:06
Brigitte:
ontzettend leuk stukje weer. hoe is het eigenlijk met michael? liefs brigitte -
28 Mei 2007 - 09:59
Wim Leereveld:
beste Ronald, heb je ook een foto van die krokodil?
In de toekomst wil ik wel een keer jouw guesthouse bewonen.
gROET
wIM -
28 Mei 2007 - 12:56
Geke:
Krok mag nog best een keer komen logeren hoor!
Liefs,
Geke -
28 Mei 2007 - 17:27
Wim En Gretha:
HAllo Ronald,
Wat een belevenis weer, het is genieten van je verhalen. Groeten aan Brenda -
29 Mei 2007 - 14:54
John En Antje:
Heerlijk verhaal om hier te lezen, in de gezellige woonkamer van ons nieuwe huis.
We hebben weer een "moederKast" van de computer, even wennen want we gaan via internet naar de berichten. De computer is nog niet helemaaal goed in te stellen, nog geen outlook programma. Een andere keer weer een uitgebreider bericht.Liefs van ons en veel liefs voor alle bekenden. -
11 Juni 2007 - 07:26
Lia Vink:
BETER LAAT DAN NOOIT!!!!
Lieve Ronald en Brenda,
Wat een leuk verhaal, ik zie het al helemaal voor mij.
Jij bent inderdaad zo gek als een bosje prei, haha
liefs voor jullie beide
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
