Operatie Michael
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
20 December 2006 | Nederland, Heemstede
Lieve vrienden en vriendinnen,
Als ik zelf niet in het ziekenhuis zou zijn geweest had ik het niet geloofd. Misschien had ik zelfs wel het vertrouwen in de hulp opgezegd en de verkeerde mensen de schuld hebben gegeven. Hoewel het plaats vindt op dezelfde planeet is het een totaal andere wereld en voor mij niet te begrijpen. Na dit verhaal begrijpen jullie het misschien ook niet meer; we geven de moed niet op!! En precies op dit moment komt Brian Adams voorbij op m'n iPod met het nummer "We're gonna win!" Het gaat gebeuren.......maar nu nóg niet, helaas.
Afgelopen zondag zijn Brenda en ik met de eerste bus naar Lusaka gereisd. Precies op tijd voor het bezoekuur (16.00) stonden we voor het UTH. Een giga groot ziekenhuis met vele separate gebouwen en afdelingen. De afdelingen staan met nummers goed aangegeven, dus in no-time hadden we de zaal waar Michael moest liggen gevonden. Vanaf een van de vijftig bedden kwam een schril én overtuigend "How are you?" We waren Michaels bed voorbij gelopen. Met brede lach en de bekende heldere ogen begroette hij ons.
Van zijn begeleiders David en Kajili horen we van alle miscommunicaties en verrassende ontdekkingen. Ook horen én zien we waar zij zelf de nachten doorbrengen. Zowel Brenda als ik zijn diep onder de indruk van wat deze twee kanjers voor Michael doen. Kajili slaapt 's nachts wisselend op de grond naast Michael's bed en in zijn rolstoel. In Zambiaanse ziekenhuizen moet je een verzorgend familielid hebben. Heb je die niet (zoals Michael) dan ben je aan de hulp vrienden overgeleverd. Kajili en David vertellen ons wat we niet voor mogelijk hadden gehouden.
De afspraak voor operatie was vorige week. Wat blijkt nu? De doktoren zochten Michael in een andere zaal/afdeling dan waar wij hadden doorgekregen. De zusters gaven ook verkeerde info en mobiele nummers van de artsen worden niet gegeven. Da's begrijpelijk, hoewel het met alle langs-elkaar-heen communicatie wel handig zou zijn. Door de pressie van Kajila en David werden andere doktoren opgetrommeld. Die constateerden een spinobifida. In de Nederlandse volksmond een “open rug”. De ruggengraat van Michael heeft een rare bobbel en die heeft ervoor gezorgd dat vele zenuwen zijn afgeklemd dan wel afgesneden.
Er wordt een beter soort kateter ingebracht en afgesproken dat er maandag verder wordt gekeken. Dan is Michael inmiddels elf dagen onderweg!
We bespreken ook de kosten die dit alles met zich meebrengt. Plussen en minnen. Een plus is dat de ziekenhuiskosten voor Michael bijna nihil zijn. De Libanese uroloog verzekerd me dat de ziekenhuiskosten niets voorstellen en zeker niet in verhouding tot wat we in het westen gewend zijn. Hier in Zambia zijn de kosten voor de begeleiders vele malen hoger. Transport (taxi en bus), eten, persoonlijke verzorging zijn gigantisch. Zo zijn er ook gekke kosten. Zoals bijvoorbeeld voor het toilet. Er is een toilet voor patiënten. Die mag niet door de begeleiders gebruikt worden. Bij de entree is een restaurant en twee toiletten. De ene is gratis, maar als je daar als verzorger naar toe gaat weet je zeker dat je ziektes aan de patiënten overbrengt. Zó smerig! De ander wordt continue gereinigd en kost K1000,- (€0,20). Voor de twee verzorgers dagelijks meer dan een euro (dagloon!).
Dan de plastic handschoenen. Tesamen met de medicijnen en de plaszakken tot op heden de enige kosten die we aan het ziekenhuis moeten betalen.
Om de was te doen (jazeker, gewoon in de tuin van het ziekenhuis!) moet Kajila een heel eind omlopen zodat hij de was in het zicht te drogen kan leggen. David slaapt gratis bij een kennis. Echter, dat is alleen in combinatie met bus én taxi te doen. Kosten K40.000 per dag. Uiteraard draagt hij ook bij in de kosten van de huishouding.
Ondertussen wordt de akker van Kajila door andere mensen uit het dorp klaargemaakt om ná de regentijd de mais te kunnen oogsten. Hij wordt dagelijks door zijn vrouw gebeld wanneer hij weer naar huis komt. Ook het doel van Kajila is dat Michael ooit zal lopen! Mensen, wát een kanjer is die knaap. Die verdient een standbeeld in Kasempa!
Ik schrijf dit om de vrienden die Michael sponsoren gerust te stellen dat ALLE kosten op een verantwoorde én bijzondere wijze worden gemaakt. Alsjullieblieft, blijf support geven, want heus, Michael is de moeite waard!!!
PS:
Voor diegene die het hele verhaal hebben gelezen heb ik nog een verrassing. De laatste avond in Zambia waren we op de residentie van de Nederlandse Ambassadeur. Daar, op het stukje Nederland in Zambia, heb ik Brenda officieel ten huwelijk gevraagd; met de ambassadeur en zijn echtgenote als getuigen. Uiteraard zei Brenda "JA" en is de trouwdatum inmiddels bepaald op 28 juli 2007, in het bijzijn van onze vier kinderen. Ik sluit af met een rijm: "Iedereen die dit leest, is uitgenodigd op ons feest!"
Oh ja, mijn Email adres is vanaf nu: ronalddegroot@kpnplanet.nl
Als ik zelf niet in het ziekenhuis zou zijn geweest had ik het niet geloofd. Misschien had ik zelfs wel het vertrouwen in de hulp opgezegd en de verkeerde mensen de schuld hebben gegeven. Hoewel het plaats vindt op dezelfde planeet is het een totaal andere wereld en voor mij niet te begrijpen. Na dit verhaal begrijpen jullie het misschien ook niet meer; we geven de moed niet op!! En precies op dit moment komt Brian Adams voorbij op m'n iPod met het nummer "We're gonna win!" Het gaat gebeuren.......maar nu nóg niet, helaas.
Afgelopen zondag zijn Brenda en ik met de eerste bus naar Lusaka gereisd. Precies op tijd voor het bezoekuur (16.00) stonden we voor het UTH. Een giga groot ziekenhuis met vele separate gebouwen en afdelingen. De afdelingen staan met nummers goed aangegeven, dus in no-time hadden we de zaal waar Michael moest liggen gevonden. Vanaf een van de vijftig bedden kwam een schril én overtuigend "How are you?" We waren Michaels bed voorbij gelopen. Met brede lach en de bekende heldere ogen begroette hij ons.
Van zijn begeleiders David en Kajili horen we van alle miscommunicaties en verrassende ontdekkingen. Ook horen én zien we waar zij zelf de nachten doorbrengen. Zowel Brenda als ik zijn diep onder de indruk van wat deze twee kanjers voor Michael doen. Kajili slaapt 's nachts wisselend op de grond naast Michael's bed en in zijn rolstoel. In Zambiaanse ziekenhuizen moet je een verzorgend familielid hebben. Heb je die niet (zoals Michael) dan ben je aan de hulp vrienden overgeleverd. Kajili en David vertellen ons wat we niet voor mogelijk hadden gehouden.
De afspraak voor operatie was vorige week. Wat blijkt nu? De doktoren zochten Michael in een andere zaal/afdeling dan waar wij hadden doorgekregen. De zusters gaven ook verkeerde info en mobiele nummers van de artsen worden niet gegeven. Da's begrijpelijk, hoewel het met alle langs-elkaar-heen communicatie wel handig zou zijn. Door de pressie van Kajila en David werden andere doktoren opgetrommeld. Die constateerden een spinobifida. In de Nederlandse volksmond een “open rug”. De ruggengraat van Michael heeft een rare bobbel en die heeft ervoor gezorgd dat vele zenuwen zijn afgeklemd dan wel afgesneden.
Er wordt een beter soort kateter ingebracht en afgesproken dat er maandag verder wordt gekeken. Dan is Michael inmiddels elf dagen onderweg!
We bespreken ook de kosten die dit alles met zich meebrengt. Plussen en minnen. Een plus is dat de ziekenhuiskosten voor Michael bijna nihil zijn. De Libanese uroloog verzekerd me dat de ziekenhuiskosten niets voorstellen en zeker niet in verhouding tot wat we in het westen gewend zijn. Hier in Zambia zijn de kosten voor de begeleiders vele malen hoger. Transport (taxi en bus), eten, persoonlijke verzorging zijn gigantisch. Zo zijn er ook gekke kosten. Zoals bijvoorbeeld voor het toilet. Er is een toilet voor patiënten. Die mag niet door de begeleiders gebruikt worden. Bij de entree is een restaurant en twee toiletten. De ene is gratis, maar als je daar als verzorger naar toe gaat weet je zeker dat je ziektes aan de patiënten overbrengt. Zó smerig! De ander wordt continue gereinigd en kost K1000,- (€0,20). Voor de twee verzorgers dagelijks meer dan een euro (dagloon!).
Dan de plastic handschoenen. Tesamen met de medicijnen en de plaszakken tot op heden de enige kosten die we aan het ziekenhuis moeten betalen.
Om de was te doen (jazeker, gewoon in de tuin van het ziekenhuis!) moet Kajila een heel eind omlopen zodat hij de was in het zicht te drogen kan leggen. David slaapt gratis bij een kennis. Echter, dat is alleen in combinatie met bus én taxi te doen. Kosten K40.000 per dag. Uiteraard draagt hij ook bij in de kosten van de huishouding.
Ondertussen wordt de akker van Kajila door andere mensen uit het dorp klaargemaakt om ná de regentijd de mais te kunnen oogsten. Hij wordt dagelijks door zijn vrouw gebeld wanneer hij weer naar huis komt. Ook het doel van Kajila is dat Michael ooit zal lopen! Mensen, wát een kanjer is die knaap. Die verdient een standbeeld in Kasempa!
Ik schrijf dit om de vrienden die Michael sponsoren gerust te stellen dat ALLE kosten op een verantwoorde én bijzondere wijze worden gemaakt. Alsjullieblieft, blijf support geven, want heus, Michael is de moeite waard!!!
PS:
Voor diegene die het hele verhaal hebben gelezen heb ik nog een verrassing. De laatste avond in Zambia waren we op de residentie van de Nederlandse Ambassadeur. Daar, op het stukje Nederland in Zambia, heb ik Brenda officieel ten huwelijk gevraagd; met de ambassadeur en zijn echtgenote als getuigen. Uiteraard zei Brenda "JA" en is de trouwdatum inmiddels bepaald op 28 juli 2007, in het bijzijn van onze vier kinderen. Ik sluit af met een rijm: "Iedereen die dit leest, is uitgenodigd op ons feest!"
Oh ja, mijn Email adres is vanaf nu: ronalddegroot@kpnplanet.nl
-
20 December 2006 - 09:01
Floor En Marcel:
JOEHOE!!! GEFELICITEERD!!
Heel veel geluk samen, en stuur jullie geluk door naar Michael. Ik hoop tot snel.. Dikke kus
Floor en Marcel -
20 December 2006 - 09:18
De Vosjes:
Van Harte Gefeliciteerd, maak er wat moois van ! en veel succes verder met de operatie pogingen voor Michael ! -
20 December 2006 - 09:52
Gretha En Wim:
Lieve Ronald en Brenda, van harte gefeliciteerd met jullie voorgenomen Huwelijk! Fantastisch hoor! En we hopen dat er verder voorspoedige ontwikkelingen plaats vinden bij Michael. Groetjes uit Zeeland. -
20 December 2006 - 11:23
Karlijn:
Bakwetus! Happy engagement! Time for a kitchenparty! I will have to make sure to be there!
Love and good luck with all the good work you are doing! -
20 December 2006 - 14:14
Geke:
Wouw, gefeliciteerd!!! Ik ben van de partij hoor!!!
Geniet van je tijd in Nederland, tot snel. -
20 December 2006 - 15:30
Rob Smit:
Lieve Ronald en Brenda: Van harte gefeliciteerd met jullie komende huwelijk. Er horen wel hollandse haringen/uitjes en shuttles bij.I wish both all the best for your new future. Good-luck. -
20 December 2006 - 16:06
Annelies:
oh, wat een geweldig nieuws, niet alleen van Michael maar meer de ps!!en jij dan met je UITERAARD zegt ze Ja!! jij bent niet lekker, een vrouw zegt nooit zomaar Ja, dat moet je onderhand wel weten, maar evengoed van harte gefeliciteerd!!!!! -
20 December 2006 - 17:55
Dion:
He kanjer,
het blijft toch prachtig om te lezen dat wij in het rijke westen toch nog heel wat kunnen leren van de eenvoud en eerlijkheid in Afrika. Ook van harte gefeliciteerd met je aanstaande huwelijk. En tuurlijk zegt ze ja, anders vraag je haar toch niet. EN trap niet in de vrouwenlogica van Annelies... -
14 Januari 2007 - 18:59
Mirko:
Gefeliciteerd!
Ik heb bewondering voor wat jij met je leven bent gaan doen; ik wens je alle succes en geluk toe!
PS: Ik weet niet of we het redden, 28 juli 2007 naar Zambia ... -
28 Oktober 2009 - 17:11
Zambia:
Beste,
Graag had ik je email adres om nuttige inlichtingen te kunnen vragen. Naar ik zie ben je in Zambia gehuwd en graag had ik vernomen welke stappen er dienen ondernomen te worden om een legaal huwelijk aan te kunnen gaan in Zed. Het zit namelijk zo dat ik en mijn Zed vriendin huwelijksplannen hebben. Graag een antwoord via td016@yahoo.fr
groetjes en bedankt
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
