MAMA MIA 80!
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
03 Juni 2011 | Zambia, Solwezi
lieve lezers,
het leven in Solwezi, Zambia is prachtig, relaxed, genieten van de kleine dingen en ook van al de luxe die Brenda en ik ons (kunnen) toezeggen.
Soms is het ook wel eens niet zo leuk, zoals morgen, wanneer ons Mama Mia 80 jaar wordt. Dat feest missen we dan. We zullen het dunnetjes overdoen wanneer we elkaar weer zien, maar toch: op de dag zelf moeten we het op afstand doen. Wat een luxe dat we Skype tot onze beschikking hebben (wanneer het internet werkt, uiteraard!), dus meest waarschijnlijk zullen we elkaar wel spreken en wie weet ook zien via de camera!
Lieve Mama Mia, bij deze, VAN HARTE GEFELICITEERD!!!
Het is een geweldige mijlpaal en dat u het in relatief zeer goede gezondheid zo mag beleven.
Hoewel uw focus nu op morgen staat, verheugen wij ons al op volgend jaar!
En wie weet dat we dan weer van die unieke plaatjes kunnen schieten: drie zijn d’r bijgevoegd!
In de afgelopen weken hebben wij veel mail en SMS ontvangen met vragen of we nog leven?
Want het is lang geleden dat we een verhaaltje op deze weblog hebben geschreven.
Welzeker, we leven! En hoe! Verveling is er niet bij, zelfs geen vervelling.............hoewel de zon stevig schijnt in dit droge, veelal wolkenloze, seizoen.
De dagen vullen zich met boekhouding, controles op de bouwplaatsen, uitdagingen om alle officiele papieren te regelen, koken (jaja, ik bak nu ook zelf brood!), rijden van hot-naar-her, zowel binnen Solwezi als “even” naar Kitwe of Lusaka voor de speciale inkopen, en Brenda reist veel naar Johannesburg om onze winkel te vullen met de beste sortering in kleding, schoenen, hair-extensions en meer schoonheidsartikelen.
D’r zijn ook dagen die zich vullen met advies aan de club gehandicapten. Het is fantastisch om te zien hoe die club zich nu ontwikkelt met een nieuw gekozen en daadkrachtig bestuur. Er is eindelijk een dame in het dagelijks bestuur opgenomen en de organisatie op kantoor is 180 graden om: super! Alles netjes, ordelijk en dagelijks bij met de secretariele papieren. Nu de financien nog! De nieuwe penningmeester moet nog goed worden bijgeschoold door de accountant. Dat is de focus voor de komende maanden.
Het project bij de basisschool in Kasempa loopt op schema. Eind dit jaar zal de bouw van het internaat voor kinderen met een handicap af zijn. In januari, het begin van het schooljaar in Zambia, zullen de eerste kinderen naar school kunnen omdat ze bij de school ook kunnen overnachten en eten. Het wordt hun tijdelijke thuis!
Er zijn al twee docenten werkzaam die zijn opgeleid voor speciaal onderwijs. Ze spreken zelfs de gebarentaal en een van hen ook braille. Er komt dan ook ruimte voor dove en blinde kinderen, hoewel de eerste groep fysiek gehandicapten zullen zijn, zodat de andere leerkrachten, de kok en de internaat-ouders ook kunnen wennen aan de uitdagingen die er zijn om de hele dag kinderen met varierende handicaps om zich heen te hebben.
En dan blijft er tussen al die bezigheden ook nog tijd over om er voor elkaar te zijn. Brenda en ik maken veel tijd vrij om thuis te genieten van al wat we samen gecreeerd hebben: trots zijn we zeker! Ook maken we tijd vrij om samen te eten, hoe laat het soms ook kan worden door alle drukte. En we hebben vele plekken om van het eten te genieten: zowel binnen in huis, soms bij de haard, vaak in de tuin of op het terras en soms buiten de deur, in onze “stam-tent” POPOS, nu ook bekend bij de bezoekende vrienden en familieleden.
De bouw van ons nieuwe huis gaat beetje bij beetje. We hebben pas nog een stuk grond kunnen kopen naast het perceel waar we al een aantal huurhuizen hebben staan. En zoals het spreekwoord is: “De grond van je buren kun je maar een keer kopen!” hebben we dat ook gedaan. Om te laten zien dat we er ook willen ontwikkelen, zijn onze metselaars nu bezig met een muur aan de straatzijde. Dus is het thuis ietsie rustiger, en is er soms een loodgieter bezig, soms een tegelzetter, soms een elektricien en ALTIJD drie tuinmannen! We hebben de planning van “huis klaar” opgeschoven naar volgend jaar juni, ofwel nog maar een jaar! Doordat we veel bezoek hebben gehad, en nog krijgen, slapen we al in het nieuwe huis en verhuizen we iedere week iets. Daardoor kunnen we vanaf volgende maand ons huidige huis(je) verhuren aan mensen die de voorkeur geven aan veel privacy. Geinteresseerden zijn er al, zoals bijvoorbeeld de manager van de Duitse ontwikkelingsorganisatie, een bandenleverancier uit Kitwe, en via mond-tot-mond reklame zal het ons niet verbazen dat het huis minstens tien nachten per maand verhuurd is. Dan hebben we toch een soort “GuestHouse”, maar dan bij onze woning en met maar een gast tegelijk, dus te overzien.
Dan hebben we nog vier kinderen die we niet altijd alle nodige aandacht kunnen geven. Maar ja, ook zij hebben hun eigen leven en dat geldt zeker voor de drie in Nederland. Viola is nu de enige schoolgaande en ze krijgt in augustus weer gezelschap van Ilya, die dan in Amsterdam Psychobiologie gaat studeren. Aniek en Dion hebben het naar het zin op hun werk en sparen respectievelijk voor reizen en een auto. We zijn trots op ze en zeker ook omdat we weten dat ze veel aandacht aan hun lieve oma geven, door er zomaar langs te gaan, een nachtje te slapen, oma uit te nodigen voor een etentje of zomaar. Brenda en ik weten dan ook dat wij morgen op de verjaardag van OMAMAMA MIA door het lieve drietal vertegenwoordigd worden: zo zijn we d’r toch een beetje bij!
Lieve mama Mia, nogmaals van harte en een hele bijzondere 80-ste verjaardag!!! Wij zijn trots dat u onze (schoon)moeder bent!
En u en alle andere lezers, wensen wij een zonnige juni maand met heerlijke lange zwoele avonden. ;-)
Love and care,
Ronald & Brenda
het leven in Solwezi, Zambia is prachtig, relaxed, genieten van de kleine dingen en ook van al de luxe die Brenda en ik ons (kunnen) toezeggen.
Soms is het ook wel eens niet zo leuk, zoals morgen, wanneer ons Mama Mia 80 jaar wordt. Dat feest missen we dan. We zullen het dunnetjes overdoen wanneer we elkaar weer zien, maar toch: op de dag zelf moeten we het op afstand doen. Wat een luxe dat we Skype tot onze beschikking hebben (wanneer het internet werkt, uiteraard!), dus meest waarschijnlijk zullen we elkaar wel spreken en wie weet ook zien via de camera!
Lieve Mama Mia, bij deze, VAN HARTE GEFELICITEERD!!!
Het is een geweldige mijlpaal en dat u het in relatief zeer goede gezondheid zo mag beleven.
Hoewel uw focus nu op morgen staat, verheugen wij ons al op volgend jaar!
En wie weet dat we dan weer van die unieke plaatjes kunnen schieten: drie zijn d’r bijgevoegd!
In de afgelopen weken hebben wij veel mail en SMS ontvangen met vragen of we nog leven?
Want het is lang geleden dat we een verhaaltje op deze weblog hebben geschreven.
Welzeker, we leven! En hoe! Verveling is er niet bij, zelfs geen vervelling.............hoewel de zon stevig schijnt in dit droge, veelal wolkenloze, seizoen.
De dagen vullen zich met boekhouding, controles op de bouwplaatsen, uitdagingen om alle officiele papieren te regelen, koken (jaja, ik bak nu ook zelf brood!), rijden van hot-naar-her, zowel binnen Solwezi als “even” naar Kitwe of Lusaka voor de speciale inkopen, en Brenda reist veel naar Johannesburg om onze winkel te vullen met de beste sortering in kleding, schoenen, hair-extensions en meer schoonheidsartikelen.
D’r zijn ook dagen die zich vullen met advies aan de club gehandicapten. Het is fantastisch om te zien hoe die club zich nu ontwikkelt met een nieuw gekozen en daadkrachtig bestuur. Er is eindelijk een dame in het dagelijks bestuur opgenomen en de organisatie op kantoor is 180 graden om: super! Alles netjes, ordelijk en dagelijks bij met de secretariele papieren. Nu de financien nog! De nieuwe penningmeester moet nog goed worden bijgeschoold door de accountant. Dat is de focus voor de komende maanden.
Het project bij de basisschool in Kasempa loopt op schema. Eind dit jaar zal de bouw van het internaat voor kinderen met een handicap af zijn. In januari, het begin van het schooljaar in Zambia, zullen de eerste kinderen naar school kunnen omdat ze bij de school ook kunnen overnachten en eten. Het wordt hun tijdelijke thuis!
Er zijn al twee docenten werkzaam die zijn opgeleid voor speciaal onderwijs. Ze spreken zelfs de gebarentaal en een van hen ook braille. Er komt dan ook ruimte voor dove en blinde kinderen, hoewel de eerste groep fysiek gehandicapten zullen zijn, zodat de andere leerkrachten, de kok en de internaat-ouders ook kunnen wennen aan de uitdagingen die er zijn om de hele dag kinderen met varierende handicaps om zich heen te hebben.
En dan blijft er tussen al die bezigheden ook nog tijd over om er voor elkaar te zijn. Brenda en ik maken veel tijd vrij om thuis te genieten van al wat we samen gecreeerd hebben: trots zijn we zeker! Ook maken we tijd vrij om samen te eten, hoe laat het soms ook kan worden door alle drukte. En we hebben vele plekken om van het eten te genieten: zowel binnen in huis, soms bij de haard, vaak in de tuin of op het terras en soms buiten de deur, in onze “stam-tent” POPOS, nu ook bekend bij de bezoekende vrienden en familieleden.
De bouw van ons nieuwe huis gaat beetje bij beetje. We hebben pas nog een stuk grond kunnen kopen naast het perceel waar we al een aantal huurhuizen hebben staan. En zoals het spreekwoord is: “De grond van je buren kun je maar een keer kopen!” hebben we dat ook gedaan. Om te laten zien dat we er ook willen ontwikkelen, zijn onze metselaars nu bezig met een muur aan de straatzijde. Dus is het thuis ietsie rustiger, en is er soms een loodgieter bezig, soms een tegelzetter, soms een elektricien en ALTIJD drie tuinmannen! We hebben de planning van “huis klaar” opgeschoven naar volgend jaar juni, ofwel nog maar een jaar! Doordat we veel bezoek hebben gehad, en nog krijgen, slapen we al in het nieuwe huis en verhuizen we iedere week iets. Daardoor kunnen we vanaf volgende maand ons huidige huis(je) verhuren aan mensen die de voorkeur geven aan veel privacy. Geinteresseerden zijn er al, zoals bijvoorbeeld de manager van de Duitse ontwikkelingsorganisatie, een bandenleverancier uit Kitwe, en via mond-tot-mond reklame zal het ons niet verbazen dat het huis minstens tien nachten per maand verhuurd is. Dan hebben we toch een soort “GuestHouse”, maar dan bij onze woning en met maar een gast tegelijk, dus te overzien.
Dan hebben we nog vier kinderen die we niet altijd alle nodige aandacht kunnen geven. Maar ja, ook zij hebben hun eigen leven en dat geldt zeker voor de drie in Nederland. Viola is nu de enige schoolgaande en ze krijgt in augustus weer gezelschap van Ilya, die dan in Amsterdam Psychobiologie gaat studeren. Aniek en Dion hebben het naar het zin op hun werk en sparen respectievelijk voor reizen en een auto. We zijn trots op ze en zeker ook omdat we weten dat ze veel aandacht aan hun lieve oma geven, door er zomaar langs te gaan, een nachtje te slapen, oma uit te nodigen voor een etentje of zomaar. Brenda en ik weten dan ook dat wij morgen op de verjaardag van OMAMAMA MIA door het lieve drietal vertegenwoordigd worden: zo zijn we d’r toch een beetje bij!
Lieve mama Mia, nogmaals van harte en een hele bijzondere 80-ste verjaardag!!! Wij zijn trots dat u onze (schoon)moeder bent!
En u en alle andere lezers, wensen wij een zonnige juni maand met heerlijke lange zwoele avonden. ;-)
Love and care,
Ronald & Brenda
-
03 Juni 2011 - 18:42
Gretha En Wim:
Ronald en Brenda, bij deze dan van harte gefeliciteerd met Mama Mia.
Van hieruit zullen we een kaartje sturen. Leuk om weer wat van jullie te lezen. Groetjes uit Serooskerke -
03 Juni 2011 - 18:54
Christine En Peter:
De guesthouse-room ziet er leuk uit!
Peter reageerde gelijk met: daar moeten we maar gauw naar toe gaan.
Alleen ben ik bang dat het er de komende jaren nog niet van komt.
Wie weet later hopelijk. Lieve groet. -
03 Juni 2011 - 19:03
Mum:
lieve brief ,dank. ik spreek jullie morgen wel via skipe of tel.
lieve groet mum -
05 Juni 2011 - 15:03
Ome Jos En Tante Mie:
Dag Ronald en Brenda,
We zijn op het feest van de 80 jarige Mama Mia geweest en we hebben jullie daar dus ook op Skipe gezien en gehoord. Jullie natuurlijk ook hartelijk gefeliciteerd met deze bijzondere verjaardag. Het was een schitterend feest waar we ook heel veel oude bekenden hebben ontmoet. Jammer natuurlijk dat jullie er niet bij konden zijn. Kinderen en kleinkinderen hadden een fantastische presentatie gemaakt en ze hebben allemaal geweldig meegewerkt om er een heel bijzondere verjaardag van je maken.
En.., het was prachtig, warm weer, zodat we buiten konden zitten. Het leek Zabia wel!
Hartelijke groeten,
Ome Jos en tante Mien, Bennekom. -
06 Juni 2011 - 17:44
LIa:
Hallo daar,
We waren met ons 3tjes bij Mamma Mia en het was een top feest. Mia zag er feestelijk uit in blauw wit en het was top weer dus we hebben de hele tijd buiten kunnen zitten. Mia kan terug zien op een heel leuk feest, en wij hebben er ook van genoten.
lieve groeten van John, Lia en Jasmijn
Veel succes met alle bouwactiviteiten.
PS
Wanneer komen je met Brenda en Viola jullie nu naar Hillegom???????
-
07 Juni 2011 - 08:52
Jose:
Lieve Ronald en Brenda, fijn om weer een teken van bruisend leven te vernemen! Het verlangen naar een weerzien met Afrika is soms zo sterk. En wat zou het geweldig zijn om jullie in Zambia een keer te ontmoeten dat staat op ons verlanglijstje hoor......Zit een bezoek aan Nederland er nog aan te komen?
Ik was vorige week op kraambezoek in Hillegom op de Stationsweg ;-) Nou lieve groetjes van Huize Spits Tromp
xxxJosé
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
