Toch wéér!?
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
11 Maart 2009 | Zambia, Solwezi
Wát een dubbele titel: toch wéér!? Het is maar net wáár je de klemtoon legt. Het is te interpreteren als "Daar heb je hém weer!" of "Daar heb je 'm wéér!" of als "Heeft hij het tóch over het weer!" Dat laatste is namelijk een onderwerp waar Aniek (in Tanzania) ook mee is gestopt om over te schrijven, want het is het hele jaar redelijk voorspelbaar dus eigenlijk niets nieuws. Echter, er is nu toch wel iets te melden. Na twee dagen onophoudelijke grote hoeveelheid regen staat het water ons nog niet tot aan de lippen maar wel tot aan de rand van onze tuin. En dat op 1200 meter hoogte! Verhuizen naar hoger gelegen oorden in verband met de stijgende zeespiegel is dus geen waarborg voor het voorkomen van natte voeten.
Onze familie en vrienden die al eens bij ons geweest zijn zullen het niet kunnen voorstellen, maar de rivier is vér buiten de oevers. Onze zwemplaats ligt nu midden in de rivier, ruim honderd meter van de huidige oever! Het land tussen onze tuin en de rivier fungeert als een uiterwaarde. Zover als nu heeft het water nog nooit eerder gestaan. Zie de foto. De zwemplek ligt bij de donkergroene bomenrij en onze tuin eindigt bij de roodbruine aarde waar de grasstekjes in staan.
Onder het licht van de volle maan sluit ik het hoofdstuk "weer" af. Over naar onze activiteiten. We zijn wéér 'n nieuw project gestart. Vandaag, op World Women Day (zelfs 'n Public Holiday in Zambia om serieuze aandacht voor de problemen te krijgen), zijn drie sterke mannen begonnen met het graven van de fundering van ons nieuw te bouwen huis. Dat wordt 'n meerjaren project en daarom beginnen we met 'n werkplaats annex magazijn. Daar kunnen dan de bouwmaterialen en gereedschappen in worden opgeslagen en onze timmerman Stanley zal daar ook alle raamkozijnen, deurkozijnen en deuren gaan maken. Ons huis komt vol met locale natuurlijke produkten.
Tegelijk zijn andere sterke mannen begonnen met het transporteren en uitladen van tienduizend bakstenen. De voorkant van de truck is links op de foto zichtbaar. En rechts in de hoek (de donkerrode kleur verscholen in 't frisse groen) is het huisje te zien wat we voor ons komende bezoek aan 't bouwen zijn.
Want we krijgen zeer bijzonder bezoek: mama Mia komt ervaren waarom haar oudste het geluk zover weg heeft gevonden. Mama komt in mei samen met een vriendin en blijven drie weken. Ook de familie van Brenda is verrukt over het bezoek van Ronald's mum. Ze kunnen niet wachten om kennis te maken met de lieve vrouw die hun blanke schoonzoon/zwager/oom zo netjes heeft opgevoed!
Voor het zover is komt eerst neef Pim (zoon van mijn broer) nog drie weken werk-ervaring opdoen in totaal andere omstandigheden dan in Nederland. Pim zit in 5 VWO en op die school worden alle lessen in het Engels gegeven. Voor Pim straks een makkie om zich hier verstaanbaar te maken en hij kan mij lesgeven in Engelse gramatica, want dat is bij mij een crime! Praten lukt prima: dat is bij mij nooit een probleem geweest! Pim kan ons mooi helpen bij de bouw aan onze pensioenbelegging. Het is bijna Monopoly: we zijn 'n straatje aan 't bouwen. Op één van de foto's zie je drie huizen al bewoond, drie huizen pannenbier en voor de derde serie van drie huizen ligt de fundering. Drukte zat met inkopen en van alles te regelen!
Voordat we die zes weken een druk huishouden hebben gaan we bij Aniek op bezoek. Die zit in ons buurland Tanzania. Om de afstanden in te schatten: het is maar drie dagen rijden!!!! Hemelsbreed is het iets meer dan duizend kilometer, maar we kunnen niet door Congo rijden en de westkant van Tanzania is in de regentijd alleen te berijden met een kolonne sterke 4x4's zodat je elkaar kunt helpen bij de weggeslagen bruggen. Dus wordt het via Dar-Es-Salaam. Het is sneller om vanaf Schiphol naar Aniek in Musoma te vliegen.
Volgende week nog even op en neer naar Lusaka om de voorraad in de winkel aan te vullen en ook om de voorraad thuis aan te vullen: tonijn, olijven, échte kaas, pannenkoekmeel en wijn!
Jullie lezen het: druk zat! Geen tijd om te vervelen. Misschien missen jullie verhalen over de goede doelen van Stichting "Op Eigen Benen". Dat klopt. Die staan op 'n lager pitje dan in het verleden. Het is gewoon lastig te combineren met het werk. Wel zijn we in gesprek met het Liliane Fonds in Lusaka om te assisteren bij de plannen rondom de bouw van een internaat voor invalide kinderen in Kasempa. Dat gebouw moet dan op het terrein van de basisschool komen. Jullie kunnen je voorstellen dat zoiets niet zomaar geregeld is. Dus doen we het ook op het Afrikaanse tempo. Rustig aan.
Wat minder rustig aan is het met de liefde: die tiert hier welig, de voedingsbodem is geweldig, rust en ruimte en een partner die voelt wanneer ik verlang naar vrienden en familie, effe Nederlands ouwehoeren, gewoon ergens een bakkie doen. Ik kan dan goed sjachrijnig zijn en dat vangt Brenda heel goed op. Mijn dipjes zijn vele malen minder dan een jaar geleden: ik begin écht te settlen en weet dat ik 'n goede keus heb gemaakt. Oók mijn lichaam geeft dat aan en voelt zich opperbest. En dat is waardevol; zeker met de vele duizenden kilometers die in de komende drie maanden worden afgelegd.
Lieve lezers, een groet voor iedereen om jullie heen.
Love and care, liefde en aandacht,
Ronald
Onze familie en vrienden die al eens bij ons geweest zijn zullen het niet kunnen voorstellen, maar de rivier is vér buiten de oevers. Onze zwemplaats ligt nu midden in de rivier, ruim honderd meter van de huidige oever! Het land tussen onze tuin en de rivier fungeert als een uiterwaarde. Zover als nu heeft het water nog nooit eerder gestaan. Zie de foto. De zwemplek ligt bij de donkergroene bomenrij en onze tuin eindigt bij de roodbruine aarde waar de grasstekjes in staan.
Onder het licht van de volle maan sluit ik het hoofdstuk "weer" af. Over naar onze activiteiten. We zijn wéér 'n nieuw project gestart. Vandaag, op World Women Day (zelfs 'n Public Holiday in Zambia om serieuze aandacht voor de problemen te krijgen), zijn drie sterke mannen begonnen met het graven van de fundering van ons nieuw te bouwen huis. Dat wordt 'n meerjaren project en daarom beginnen we met 'n werkplaats annex magazijn. Daar kunnen dan de bouwmaterialen en gereedschappen in worden opgeslagen en onze timmerman Stanley zal daar ook alle raamkozijnen, deurkozijnen en deuren gaan maken. Ons huis komt vol met locale natuurlijke produkten.
Tegelijk zijn andere sterke mannen begonnen met het transporteren en uitladen van tienduizend bakstenen. De voorkant van de truck is links op de foto zichtbaar. En rechts in de hoek (de donkerrode kleur verscholen in 't frisse groen) is het huisje te zien wat we voor ons komende bezoek aan 't bouwen zijn.
Want we krijgen zeer bijzonder bezoek: mama Mia komt ervaren waarom haar oudste het geluk zover weg heeft gevonden. Mama komt in mei samen met een vriendin en blijven drie weken. Ook de familie van Brenda is verrukt over het bezoek van Ronald's mum. Ze kunnen niet wachten om kennis te maken met de lieve vrouw die hun blanke schoonzoon/zwager/oom zo netjes heeft opgevoed!
Voor het zover is komt eerst neef Pim (zoon van mijn broer) nog drie weken werk-ervaring opdoen in totaal andere omstandigheden dan in Nederland. Pim zit in 5 VWO en op die school worden alle lessen in het Engels gegeven. Voor Pim straks een makkie om zich hier verstaanbaar te maken en hij kan mij lesgeven in Engelse gramatica, want dat is bij mij een crime! Praten lukt prima: dat is bij mij nooit een probleem geweest! Pim kan ons mooi helpen bij de bouw aan onze pensioenbelegging. Het is bijna Monopoly: we zijn 'n straatje aan 't bouwen. Op één van de foto's zie je drie huizen al bewoond, drie huizen pannenbier en voor de derde serie van drie huizen ligt de fundering. Drukte zat met inkopen en van alles te regelen!
Voordat we die zes weken een druk huishouden hebben gaan we bij Aniek op bezoek. Die zit in ons buurland Tanzania. Om de afstanden in te schatten: het is maar drie dagen rijden!!!! Hemelsbreed is het iets meer dan duizend kilometer, maar we kunnen niet door Congo rijden en de westkant van Tanzania is in de regentijd alleen te berijden met een kolonne sterke 4x4's zodat je elkaar kunt helpen bij de weggeslagen bruggen. Dus wordt het via Dar-Es-Salaam. Het is sneller om vanaf Schiphol naar Aniek in Musoma te vliegen.
Volgende week nog even op en neer naar Lusaka om de voorraad in de winkel aan te vullen en ook om de voorraad thuis aan te vullen: tonijn, olijven, échte kaas, pannenkoekmeel en wijn!
Jullie lezen het: druk zat! Geen tijd om te vervelen. Misschien missen jullie verhalen over de goede doelen van Stichting "Op Eigen Benen". Dat klopt. Die staan op 'n lager pitje dan in het verleden. Het is gewoon lastig te combineren met het werk. Wel zijn we in gesprek met het Liliane Fonds in Lusaka om te assisteren bij de plannen rondom de bouw van een internaat voor invalide kinderen in Kasempa. Dat gebouw moet dan op het terrein van de basisschool komen. Jullie kunnen je voorstellen dat zoiets niet zomaar geregeld is. Dus doen we het ook op het Afrikaanse tempo. Rustig aan.
Wat minder rustig aan is het met de liefde: die tiert hier welig, de voedingsbodem is geweldig, rust en ruimte en een partner die voelt wanneer ik verlang naar vrienden en familie, effe Nederlands ouwehoeren, gewoon ergens een bakkie doen. Ik kan dan goed sjachrijnig zijn en dat vangt Brenda heel goed op. Mijn dipjes zijn vele malen minder dan een jaar geleden: ik begin écht te settlen en weet dat ik 'n goede keus heb gemaakt. Oók mijn lichaam geeft dat aan en voelt zich opperbest. En dat is waardevol; zeker met de vele duizenden kilometers die in de komende drie maanden worden afgelegd.
Lieve lezers, een groet voor iedereen om jullie heen.
Love and care, liefde en aandacht,
Ronald
-
11 Maart 2009 - 06:06
John En Antje:
Lieve Ronald en Brenda,
Heerlijk jouw verhaal bij de start van deze dag.Het klinkt allemaal goed en heel voorstelbaar dat kletsen in het Nederlands soms mist. Binnenkort kletsen met mama Mia. Tot gauw en veel liefs -
11 Maart 2009 - 09:28
Lia :
Hi Ronald,
Ik doe het in het Nederlands want je mist natuurlijk altijd je moerstaal. Fijn om te horen dat je dipjes minder worden, ik weet uit ervaring van een van mijn kids dat verwerking van scheiden en settlen niet zomaar OVER zijn.
Hoop van harte dat het water niet hoger komt en heel veel succes met je werk als projectontwikkelaar! haha
Stoffige groeten vanuit Hillegom.
De stof is hoop ik morgen bijna opgetrokken want de schilders leggen de laatste hand/kwast aan onze keuken. Het is een een droomkeuken geworden. Kom maar gauw eten van de zomer (hoop met je meissie)
lieve groeten ook van mijn Son en dikke kus voor jullie beide. Oh ja, nog ff over het weer. De zon schijnt doei -
11 Maart 2009 - 10:11
Mootje:
Dag Lieverds
als eerste een hele dikke knuf vanuit het Brabantse Breda. Ik ga jullie snel mailen want dat is veeeeels te lang geleden.
Ek is bly, dat jy my moes opgee, prysgee
vir iemand wat jy meer liefhet, baie liefhet.
Ek is bly dat dit vandag met jou beter gaan.
Goed gaan met iemand wat jy langer ken.
Moenie terugkyk, of oor my bekommerd wees.
Laat die son op jou geluk, meer helder skyn.
Die geluk wat jy ervaar, altyd sal bly, verewig bly.
Om jou so gelukkig te sien, is al waarvoor ek leef,
want soos tyd, langsaam oopwonde heel, sal daar
miskien, ook eendag, iemand my hart kom steel
Dit is wel een mooi Afrikaans gedichtje....
dikke zoen mo -
11 Maart 2009 - 10:17
Igor:
Onder het genot van lunch (brood met ei, tomaat en échte kaas) lees ik dat het goed gaat met jullie. Prettig om et lezen. Met mij trekt het ook weer aan Ronald. Verhuisplannen aan het maken naar Utrecht stad, studie coaching is begonnen en bevalt goed, ik doe vrijwilligerswerk, sporten opgepakt. Kortom, de depressies zijn weer verjaagd en gelukkig is er lente is aantocht. Als ik dat zo allemaal lees zou ik jullie graag weer eens bezoeken... maar ja... misschien volgend jaar een keertje! Take care! Groeten aan Brenda en Ome Harry -
22 Maart 2009 - 14:15
Mama :
groot verhaal nog twee maanden en ik kom het zelf bekijken.
succes , met jullie voorbereidingen, wij zijn ook druk .
liefs mam -
25 April 2009 - 21:48
Ingrid:
je knutsel en frutsel pakket is onderweg, geef mij even je mailadres want dat ben ik even kwijt en anders hyves of heb je dat niet
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
