Back to reality!
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
20 Augustus 2007 | Zambia, Solwezi
Tsja, wat voor titel geef je dit stukje proza? De afgelopen zes weken vlogen voorbij als de tijd in een droom. Het was geen droom, maar werkelijkheid. Toch voelde het wel als een droom. Dus is het NU de werkelijkheid! Ofwel, terug naar de werkelijkheid. En tegelijk ook terugkijkend naar de afgelopen werkelijkheid. Er zullen nu vrienden zijn die het niet meer snappen: dat kan, want ik ben zelf ook de draad kwijt tussen droom en werkelijkheid.
We hadden vijf weken lang een groot gezin. Alle vier de kinderen bij elkaar. In die vijf weken zijn Brenda en ik getrouwd en een onvergetelijk feest gegeven. De voorbereidingen namen veel tijd in beslag: de uitvoering was dan ook uitstekend! Of zoals de directeur van de belastingdienst in Solwezi, die we eergisteren in een guesthouse in Kitwe tegenkwamen, zei: "Your weddingparty was the best ever! The talk is all over Solwezi. I'm still happy that I was invited!"
Na de bruiloft zijn we met het hele gezin op rondreis geweest. Eerst naar Ikelenge, het dorp waar Oom Harry gelijk staat aan Jezus en daarna dwars door de bush van het Kafue National Park naar Mukambi Lodge. We waren zes dagen onbereikbaar. Geen telefoon en geen internet. Toen onze telefoons weer binnen bereik van het netwerk waren, kwam er een stroom SMS-berichten binnen……piep.piep.piep.piep…..Veel mensen maakten zich ongerust en dachten dat we in de bush vast stonden. Ook was men ongerust over mijn gezondheid, want ik vertrok Solwezi na twee dagen ziekenhuis en met hoge koorts. Lief dat men zich zorgen maakt: het was voor niets. De auto heeft het prima gedaan en mijn gezondheid is weer bijna terug op het juiste niveau!
De meest imposante dieren blijven toch de olifanten. Geweldige kracht en rust stralen ze uit terwijl ze de hele dag op zoek zijn naar hun dagelijks portie van driehonderd kilo groenvoer. Ze laten een spoor van vernielde bomen achter zich: gelukkig is Kafue Park net zo groot als heel Nederland, dus kunnen de bomen ná de vernieling weer rustig aangroeien. Je kunt je voorstellen dat ze een groot gebied nodig hebben om allemaal te overleven.
De meest spannende dieren zijn uiteraard de katachtigen. En die hebben we gezien! Leeuwen bijna naast de auto, een cheetah hielden we op iets meer respectabele afstand. Hij "zat" aan tafel zijn impala op te eten en dan moet je hem de ruimte geven. Tot slot van het verblijf kregen we ook de wilde hond in het vizier. Nu denkt u natuurlijk, "Ach, een wilde hond….." Ze zijn bijna onvindbaar, wij zagen hem (of haar) op de avond van de 11e augustus: de eerste gesignaleerd in deze maand! En groot!!!! Onvoorstelbaar. Hij toont veel gevaarlijk dan een leeuw en een cheetah bij elkaar. En dat is ook zo. Ze scheuren met hun onwijze kaken een mens zomaar aan stukken. Jammer dat we hem in het donker met het grote zoeklicht tegenkwamen, dus een foto is er niet bij.
Om dan een paar foto's uit te zoeken voor de juiste indruk……..dat valt niet mee. We kunnen ook de nijlpaarden en krokodillen laten zien. Het wemelt er van in de Kafue rivier. En ook hebben we nog wel enkele prachtig gekleurde vogels vast kunnen leggen. Er moet ook nog wat overblijven voor de kinderen in Nederland om als verrassing te kunnen laten zien. En wanneer Brenda en ik rond de jaarwisseling in Nederland zijn nemen we uiteraard foto's mee. Hierbij dan enkele foto's van beesten en ook van twee beestachtige mensen. Samen met Dion heb ik gezwommen in de Zambezi en even uitgerust in de stroomversnelling. Het is een stukje Zambezi vlak bij de grens met Angola, ruim vijftienhonderd kilometer vóór de Victoria Waterval en ongeveer honderd kilometer van de bron.
Prachtig om dit allemaal te hebben meegemaakt! Brenda en ik missen de aanwezigheid van de kinderen. Ons werk zal de afleiding moeten geven om ook de komende vier maanden te doen omvliegen! Want ook dát is de werkelijkheid: de tijd vliegt!! Geniet van alles wat je meemaakt: leef NU!
Liefs en gezondheid voor jullie allemaal.
Ronald
We hadden vijf weken lang een groot gezin. Alle vier de kinderen bij elkaar. In die vijf weken zijn Brenda en ik getrouwd en een onvergetelijk feest gegeven. De voorbereidingen namen veel tijd in beslag: de uitvoering was dan ook uitstekend! Of zoals de directeur van de belastingdienst in Solwezi, die we eergisteren in een guesthouse in Kitwe tegenkwamen, zei: "Your weddingparty was the best ever! The talk is all over Solwezi. I'm still happy that I was invited!"
Na de bruiloft zijn we met het hele gezin op rondreis geweest. Eerst naar Ikelenge, het dorp waar Oom Harry gelijk staat aan Jezus en daarna dwars door de bush van het Kafue National Park naar Mukambi Lodge. We waren zes dagen onbereikbaar. Geen telefoon en geen internet. Toen onze telefoons weer binnen bereik van het netwerk waren, kwam er een stroom SMS-berichten binnen……piep.piep.piep.piep…..Veel mensen maakten zich ongerust en dachten dat we in de bush vast stonden. Ook was men ongerust over mijn gezondheid, want ik vertrok Solwezi na twee dagen ziekenhuis en met hoge koorts. Lief dat men zich zorgen maakt: het was voor niets. De auto heeft het prima gedaan en mijn gezondheid is weer bijna terug op het juiste niveau!
De meest imposante dieren blijven toch de olifanten. Geweldige kracht en rust stralen ze uit terwijl ze de hele dag op zoek zijn naar hun dagelijks portie van driehonderd kilo groenvoer. Ze laten een spoor van vernielde bomen achter zich: gelukkig is Kafue Park net zo groot als heel Nederland, dus kunnen de bomen ná de vernieling weer rustig aangroeien. Je kunt je voorstellen dat ze een groot gebied nodig hebben om allemaal te overleven.
De meest spannende dieren zijn uiteraard de katachtigen. En die hebben we gezien! Leeuwen bijna naast de auto, een cheetah hielden we op iets meer respectabele afstand. Hij "zat" aan tafel zijn impala op te eten en dan moet je hem de ruimte geven. Tot slot van het verblijf kregen we ook de wilde hond in het vizier. Nu denkt u natuurlijk, "Ach, een wilde hond….." Ze zijn bijna onvindbaar, wij zagen hem (of haar) op de avond van de 11e augustus: de eerste gesignaleerd in deze maand! En groot!!!! Onvoorstelbaar. Hij toont veel gevaarlijk dan een leeuw en een cheetah bij elkaar. En dat is ook zo. Ze scheuren met hun onwijze kaken een mens zomaar aan stukken. Jammer dat we hem in het donker met het grote zoeklicht tegenkwamen, dus een foto is er niet bij.
Om dan een paar foto's uit te zoeken voor de juiste indruk……..dat valt niet mee. We kunnen ook de nijlpaarden en krokodillen laten zien. Het wemelt er van in de Kafue rivier. En ook hebben we nog wel enkele prachtig gekleurde vogels vast kunnen leggen. Er moet ook nog wat overblijven voor de kinderen in Nederland om als verrassing te kunnen laten zien. En wanneer Brenda en ik rond de jaarwisseling in Nederland zijn nemen we uiteraard foto's mee. Hierbij dan enkele foto's van beesten en ook van twee beestachtige mensen. Samen met Dion heb ik gezwommen in de Zambezi en even uitgerust in de stroomversnelling. Het is een stukje Zambezi vlak bij de grens met Angola, ruim vijftienhonderd kilometer vóór de Victoria Waterval en ongeveer honderd kilometer van de bron.
Prachtig om dit allemaal te hebben meegemaakt! Brenda en ik missen de aanwezigheid van de kinderen. Ons werk zal de afleiding moeten geven om ook de komende vier maanden te doen omvliegen! Want ook dát is de werkelijkheid: de tijd vliegt!! Geniet van alles wat je meemaakt: leef NU!
Liefs en gezondheid voor jullie allemaal.
Ronald
-
20 Augustus 2007 - 12:53
Brigitte:
wat een ontzettend leuk bericht! waar zijn de andere foto's? ik zie slechts vander en zoon in het water!
dag! -
20 Augustus 2007 - 21:06
Christine:
Wat zagen jullie er mooi uit op de bruiloft! Het zal vast een echt bruisend feest geweest zijn. Ben benieuwd naar de andere foto's.
Herkenbaar die problemen met de auto in het wildpark en die hartkloppingen ook!
Liefs, Christine. -
20 Augustus 2007 - 22:53
Igor:
Eeej Ronnie,
nou je mag je vrienden wel wat hoger inschatten hoor... wij kunnen jouw blogjes prima hebben ;) Over gedroomde wensen die bewaarheid zijn geworden en met het besef van het 'hier en nu' kunnen worden gewaardeerd als werkelijke realiteit en niet langer alleen als gevisualiseerde en geaffirmeerde maar ook als geactualiseerde realiteit. Wat op zich zelf weer een prima energiebron is om eerdere gebeurtenissen aan je geestesoog voorbij te laten trekken die eenzelfde kwaliteit bezitten als de eerder beschreven momenten van geluk.
Haha... hoop gedoe om te zeggen dat je een heerlijke trouwdag en dito vakantie hebt gehad met je dierbaren en er ook nog graag aan terug denkt en je geluk en dankbaar prijst ;)
Blij dat je je ook beter voelt. Ga je mee aftellen met mij... As donderdag vlieg ik weer naar Israel en Einat. En dan... ja dan moet ik op mijn uitkijken dat ik niet (te) lyrisch wordt over alle mooie gebeurtenissen die hopelijk komen gaan en het wonder dat nieuw leven en eerste vaderschap brengt! Man, wat heb ik hier naar uitgekeken, zeker de laatste weken toen werken ècht op werken leek en ik met mn hoofd soms echt te vaak 'elders' was :D
He Ronald heb het goed en hou het goed en veel groeten aan Brenda en de rest.
Hebben jullie overigens al een eigen "Real Dutch Applepie" gemaakt ;)?
Zie en lees je wel op mijn igor.waarbenjij.nu weblog....
Igor -x- -
21 Augustus 2007 - 08:47
Antje:
Lieve ronald, wat fijn om dit weer te lezen. Ik heb de hele foto-gallery weer eens doorgenomen en voel heimwee naar onze reis en tijd in Afrika. Juist nu ik het zo ontzettend naar mijn zin heb in het mooie Sint Anthonis.
De komende maanden vliegen voorbij en dan ontmoeten we elkaar weer.
Liefs en omhelzingen van John en mij -
24 Augustus 2007 - 14:49
Rebecca:
lieve brenda en ronald
ik hoop dat jullie dit snel lezen
vind eht ontzettend jammer dat ik er niet was in zambia ten tijde van de bruiloft, maar kom jullie zeker weten nog een keertje opzoeken
heeft de tent nog goed gefunctioneerd ronald?
heel veel liefs van rebecca uit griekenland en chiza uit lusaka
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
