Kimishimishi
Door: Ronald de Groot
Blijf op de hoogte en volg Ronald
26 December 2009 | Zambia, Solwezi
Merry Christmas!
Kimishimishi betekent hetzelfde: het is in Kikaonde, de lokale taal in ons deel van Zambia.
Brenda vraagt me al meer dan een week “Did you already wrote a Christmas greeting to our friends and family?”
Nee, dus. En ik vroeg mezelf ook al een paar keer af waarom ik het voor me uitschoof: want daar lijkt het wel op. Tot ik gisteren de mail binnenhaalde en er eentje van mijn Peetoom tussen zat met de zin: “......gewoon hollands gezellig, met kaarslicht en lampjes in de bomen. Verlang je daar niet soms een beetje naar terug, Ronald?”
En toen bedacht ik als in een flits (niet dezelfde die hier nu in alle hevigheid uit het wolkendek komen zetten en inslaan op de prettig geleidende koperrijke aarde) dat ik de echte Kerstsfeer mis om een begin te maken met onze Kerstwens. Natuurlijk mis ik de sfeervol verlichte huiskamers, de Kerstboom met bijbehorende dennengeur (de echte of uit een spuitbus), de glittende kerstballen, de cadeau’s onder de boom, de gluhwein, de boswandeling op 1e Kerstdag en al het lekkere eten. En dit jaar mis ik ook nog eens de echte WITTE Kerst. Ik mis het omdat ik nu hier ben! De vraag van Oom Kees is of ik er naar verlang? Nee, het verlangen naar de kerstsfeer is er niet maar wel het verlangen om op zo’n dag bij Aniek, Ilya, Dion en mama Mia te zijn. Gelukkig zijn ze nog geen half jaar geleden alle vier bij ons thuis geweest en kennen ze de omstandheden en snappen ze mijn keus, ondanks dat ook zij mij ook bij hun Kerstfeest missen.
Gisteren was het de 1e Kerstdag, hoewel, dat is het in Nederland, omdat daar ook een 2e Kerstdag is. In Zambia niet. Daar is het de 25ste december Kerstmis, maar het was voor de meeste mensen een gewone vrijdag, met uitzondering van het feit dat bijna iedereen naar de kerk is geweest. Samen met Viola en haar vriendin Enness ben ik ook naar de kerk geweest. Op weg er naar toe (6 km) kun je ervaren dat het een gewone vrijdag is: bij de marktkramen is het druk, vele kleine winkeltjes zijn open en tegelijk ook duizenden mensen lopend langs de weg: op weg van huis naar de kerk. Ik parkeerde de auto naast die van de pater en dat waren dan ook de enige twee auto’s op het pleintje voor de kerk. Binnen in de kerk was het al gezellig door de muziek en zang. Uiteraard begon de dienst een half uur later dan gepland en de hele dienst was in het Kikaonde: gelukkig zat Viola naast me en kon de vertaling influisteren. De vier uur zitten op de houten plank, op hoogte gebracht met een stapeltje stenen, gaf me de kans om nog meer na te denken over Kerstmis en de lieve familie en vrienden in Nederland.
Terwijl ik daar in gedachten zat, schoot een andere zin in de mail van Oom Kees me te binnen: over de werkelijke betekenis van Kerstmis. Nou, dat was simpel. De werkelijke betekenis komt in deze kerk wel goed naar boven. Het inmiddels stampvolle kerkje is gemaakt van modderblokken, zand op de grond, geen glas in de vensters, de banken zijn planken op stapeltjes stenen en om de simpelheid van Kerstmis kompleet te maken is de decoratie achter het houten altaar van een paar oude gordijnen en zijn verschillende kleuren toiletpapier als dikke serpentines rondom de houten dakspanten gedrapeerd. De pater, een Zambiaan uit deze provincie, vertelt de honderden parochianen (waaronder misschien wel honderd kinderen!) over het feit dat dit de dag is dat je moet voelen dat Jezus een plekje in je hart krijgt en dat we allemaal een klein Godje (a little God) zijn, het wonder van het leven en dat we drie dingen goed in praktijk moeten brengen, en niet alleen vandaag, maar iedere dag!! Die drie dingen zijn: JOY, PEACE and LOVE........VREUGDE, VREDE en LIEFDE! Een open deur; uiteraard! Dat zei Father Neal ook. Maar hij zei ook dat als het dan een open deur is, waarom brengt niet iedereen die drie woorden in praktijk? Want als we dat allemaal en altijd zouden doen, dan is de wereld een paradijs!
Voordat de hele wereld een paradijs is, moeten er wel wat wonderen gebeuren. Daarom wensen wij jullie voor het komende jaar een paradijs in je eigen omgeving met naast de drie woorden “Vreugde, vrede en liefde” een vierde belangrijk woord: GEZONDHEID!
Alles bij elkaar een lang verhaal, maarja, het is hier dan ook wereld van praten en praten. En dat wordt al jong geleerd, zoals Viola en Enness laten zien op de bijgaande foto. Terwijl Brenda en ik de brunch aan het bereiden waren zaten zij gisteren in de tuin onder de picnictafel nog na te praten over wat Father Neal gezegd had.
Lieve mensen, allemaal een gezellige 2e Kerstdag. Wij hebben geen witte Kerst maar genieten wel......... en vooral ’s avonds wanneer de temperatuur zakt tot een aangename 20 graden.......BOVEN NUL!!
Love and care,
Ronald en uiteraard namens Brenda, Viola en Enness
Kimishimishi betekent hetzelfde: het is in Kikaonde, de lokale taal in ons deel van Zambia.
Brenda vraagt me al meer dan een week “Did you already wrote a Christmas greeting to our friends and family?”
Nee, dus. En ik vroeg mezelf ook al een paar keer af waarom ik het voor me uitschoof: want daar lijkt het wel op. Tot ik gisteren de mail binnenhaalde en er eentje van mijn Peetoom tussen zat met de zin: “......gewoon hollands gezellig, met kaarslicht en lampjes in de bomen. Verlang je daar niet soms een beetje naar terug, Ronald?”
En toen bedacht ik als in een flits (niet dezelfde die hier nu in alle hevigheid uit het wolkendek komen zetten en inslaan op de prettig geleidende koperrijke aarde) dat ik de echte Kerstsfeer mis om een begin te maken met onze Kerstwens. Natuurlijk mis ik de sfeervol verlichte huiskamers, de Kerstboom met bijbehorende dennengeur (de echte of uit een spuitbus), de glittende kerstballen, de cadeau’s onder de boom, de gluhwein, de boswandeling op 1e Kerstdag en al het lekkere eten. En dit jaar mis ik ook nog eens de echte WITTE Kerst. Ik mis het omdat ik nu hier ben! De vraag van Oom Kees is of ik er naar verlang? Nee, het verlangen naar de kerstsfeer is er niet maar wel het verlangen om op zo’n dag bij Aniek, Ilya, Dion en mama Mia te zijn. Gelukkig zijn ze nog geen half jaar geleden alle vier bij ons thuis geweest en kennen ze de omstandheden en snappen ze mijn keus, ondanks dat ook zij mij ook bij hun Kerstfeest missen.
Gisteren was het de 1e Kerstdag, hoewel, dat is het in Nederland, omdat daar ook een 2e Kerstdag is. In Zambia niet. Daar is het de 25ste december Kerstmis, maar het was voor de meeste mensen een gewone vrijdag, met uitzondering van het feit dat bijna iedereen naar de kerk is geweest. Samen met Viola en haar vriendin Enness ben ik ook naar de kerk geweest. Op weg er naar toe (6 km) kun je ervaren dat het een gewone vrijdag is: bij de marktkramen is het druk, vele kleine winkeltjes zijn open en tegelijk ook duizenden mensen lopend langs de weg: op weg van huis naar de kerk. Ik parkeerde de auto naast die van de pater en dat waren dan ook de enige twee auto’s op het pleintje voor de kerk. Binnen in de kerk was het al gezellig door de muziek en zang. Uiteraard begon de dienst een half uur later dan gepland en de hele dienst was in het Kikaonde: gelukkig zat Viola naast me en kon de vertaling influisteren. De vier uur zitten op de houten plank, op hoogte gebracht met een stapeltje stenen, gaf me de kans om nog meer na te denken over Kerstmis en de lieve familie en vrienden in Nederland.
Terwijl ik daar in gedachten zat, schoot een andere zin in de mail van Oom Kees me te binnen: over de werkelijke betekenis van Kerstmis. Nou, dat was simpel. De werkelijke betekenis komt in deze kerk wel goed naar boven. Het inmiddels stampvolle kerkje is gemaakt van modderblokken, zand op de grond, geen glas in de vensters, de banken zijn planken op stapeltjes stenen en om de simpelheid van Kerstmis kompleet te maken is de decoratie achter het houten altaar van een paar oude gordijnen en zijn verschillende kleuren toiletpapier als dikke serpentines rondom de houten dakspanten gedrapeerd. De pater, een Zambiaan uit deze provincie, vertelt de honderden parochianen (waaronder misschien wel honderd kinderen!) over het feit dat dit de dag is dat je moet voelen dat Jezus een plekje in je hart krijgt en dat we allemaal een klein Godje (a little God) zijn, het wonder van het leven en dat we drie dingen goed in praktijk moeten brengen, en niet alleen vandaag, maar iedere dag!! Die drie dingen zijn: JOY, PEACE and LOVE........VREUGDE, VREDE en LIEFDE! Een open deur; uiteraard! Dat zei Father Neal ook. Maar hij zei ook dat als het dan een open deur is, waarom brengt niet iedereen die drie woorden in praktijk? Want als we dat allemaal en altijd zouden doen, dan is de wereld een paradijs!
Voordat de hele wereld een paradijs is, moeten er wel wat wonderen gebeuren. Daarom wensen wij jullie voor het komende jaar een paradijs in je eigen omgeving met naast de drie woorden “Vreugde, vrede en liefde” een vierde belangrijk woord: GEZONDHEID!
Alles bij elkaar een lang verhaal, maarja, het is hier dan ook wereld van praten en praten. En dat wordt al jong geleerd, zoals Viola en Enness laten zien op de bijgaande foto. Terwijl Brenda en ik de brunch aan het bereiden waren zaten zij gisteren in de tuin onder de picnictafel nog na te praten over wat Father Neal gezegd had.
Lieve mensen, allemaal een gezellige 2e Kerstdag. Wij hebben geen witte Kerst maar genieten wel......... en vooral ’s avonds wanneer de temperatuur zakt tot een aangename 20 graden.......BOVEN NUL!!
Love and care,
Ronald en uiteraard namens Brenda, Viola en Enness
-
27 December 2009 - 13:13
John En Antje:
Ronald bedankt voor de versimpeling van kerst.
Inderdaad daar gaat het om. Dat is de strekking ook van onze wens voor onze geliefde vrienden en onze familie. Daarbij is dit vanuit onze geschiedenis op het noordelijk halfrond de wending naar het licht.
Nu even een tijd van inkeer en rust en straks weer vernieuwing op de basis van vorige jaren. -
28 December 2009 - 09:56
Jose:
Ronald wat is bovenstaand weer een goed verhaal. Ik zit daar ook 4 uur op een stevige ondergrond met mijn gedachten als ik je verhaal lees.
Wij zijn in werkelijkheid op kerstavond al glibberend naar 't leuke Antonius Paulus kerkje (het doet mij denken aan een grote kribbe, onze kinderen vergelijken het met een apres ski tent in Oostenrijk!) gegaan op kerstavond.
Daar hadden ze het over liefde. Zonder liefde kan een mens gewoon niet leven. Zo simpel is het.Ik wens iedereen dan ook een heel heel goed 2010 met uiteraard heel heel veel liefde. Kus Jose. -
29 December 2009 - 06:55
Annelies:
Kimishimishi voor jullie allemaal!
Alleen het woord al klinkt veel mooier én exotischer dan Zalig kerstfeest! Klinkt ook als een eetgerecht en daar heb ik mijn buik wel weer van vol de laatste dagen.
Ronald voor jou en voor je gezin een hele fijne jaarwisseling en dat we nog maar járen zo contact mogen houden!
-
30 December 2009 - 21:47
Han:
Ronald en brenda
lang niets gehoort van mij maar voor het volgende jaar veel heil en zegen voor jullie twee
en de groeten uit kerkdriel
-
02 Januari 2010 - 13:00
Mama Mia Leuk :
ik heb het hele verhaal uitgeprint en kan het op mijn tyd nog eens rustig overlezen.
mijn wens is een liefdevol jaar 2010
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
